Acı Kahve
---İste o zaman gördüm Aysun'u. Salonda bir çek yatta üstü örtülü ölü gibi yatıyordu...
---Herkese tepeden bakan Aysun artık gülmüyor güldüremiyor acınacak bir haldeydi...
Bakımsızlıktan kemikleri sayılacak kırılacak kadar zayıflamış beli bükülmüş yaşlı kadının arkasında markette sıramı bekliyordum.On onbeş dakika sonra en nihayet sıra yaşlı kadına gelmişti.Sepeti fazlaca dolu değildi ama titreyen elleri aldıklarını kasiyere uzatacak kadar bile güçlü değildi. Kasiyer kız yaşlı kadının aldıklarını birer birer makinaya okuttuktan sonra :
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta