Derin bir sevincin ciddiyeti eritti
İnsan doğasının yetersizliği dertti
Mutluluk bile haddini aşınca yetti
Hayat tatlı ile acı arasında diyetti
Nimetler katıksız ve kusursuz değildi
En büyük kusurda âlemde bendim
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
