bir akşam üstü yol kenarı acı hanesinde demleyip içimi.
hoyrat bir türküye emanet ettim içimden geçeni...
ne çok tenha, ne çok kalabalık...
ne oturacak bir yer, nede ayakta kalan bireyleri yok bu meskenin..
kiminin içi içine sığmıyor öfkesi küfrün şehvetinde,
kimin dermanı yok, yerle bir olmuş, keşke yer yarılsa da içine gire bilse..!
bir akşam üstü yol kenarı yaş hanesinde dinleyip içimi..
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta