Kırdın onca taş heykeli, korktun put sanarak
Bilmedin nefs ilâhını, övdün nağrayı nutuk ile anarak
Sardın sarmaladın tevhidi şalvara, sakala, şekle sokarak
Şirk ettin rahmeti cehline, şiştin hevana kanarak
İhlası gönlü aşka getirir meşki, şifadır o Kuranı Azizül kelâm
Anlamadın sureyi Alak-ı, kâhya ettin tanrıya nefsini alim sanarak
Bu gariplik ademden buyana uzar gider hikmetten ötürü
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ağzınıza, yüreğinize sağlık. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta