Tanırdınız acının mizacını ve sürekli sanardınız acıyı
Acının korunda pişerdiniz ve daima anardınız acıyı
Sizce sancı ve hüsran, sizce hasret ve bela
Turfanda mutlulukların içinde arardınız acıyı
Acının tacını gururla taktığını gördünüz
Acının yüreğinize aktığını gördünüz
Evinizin saçaklarını yaktığını gördünüz
Yine de evlerinize aldınız acıyı
Bir kavim ki acıyla acı, bir vakit ki acıyla şen
Bir mekan ki acıyla var, insanlık ki acı matem
Ve geldiğinde insan için en son dem
Ölümün de yamacına saldınız acıyı
Kayıt Tarihi : 30.7.2025 13:53:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Acıyla küçülmek? Acıyla büyümek?
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!