(Mensur Şiirlerimden...)
Ben, her zaman böylesi gecelerde türküler söyledim.
Ve böylesi gecelerde türkülere döküverdim derdimi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Lââ Leman Hanımefendilere ve Sayın Nevzat Bilgiç Beylere, ilgi ve alakalarından dolayı teşekkürler... Her iki yorumcu dost yüreğe, kucak dolusu sevgi ve selâmlarımla...
İster yedi bölge ve seksen bir ilden… Her şiveden ve her dilden söylensin…
İster sazlı, ister sözlü dinlensin.
İster Şirin, ister Nazlı derlesin…
Ne çıkar?
O türküler ki; beni ağlatır… O türküler ki; sevdaları anlatır. Ve o türküler ki; sarılı yürekleri, yeni baştan kanatır… Bana, Anadolu’mu hatırlatır...
Gönlünüze kaleminize sağlık kutlarım.Saygılar...
Sana katılmamak olası mı Şair ? Sen Bitlis' te doğan,Samsun ' da çalışan , Efeler Diyarı ' nda yaşayan bir Vatan evlâdı . . .Ben de Atatürk'ün sevdiği Paşaeli Şarkıları ve Doğu ile Güneydoğu,Türkmeneli uzun havaları ve ağıtları ile düşlere dalan bir emekli adam . . . Gerisi yalan . . .Saygılar . .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta