Gecenin karanlığında
süzülür bir mazlumun gözyaşı
damlar kainatın tam ortasına
savaşı, kanı vahşeti
böler ruhlarına insanlar
acılarına ses vermez diğerleri
sadece üzerlerine bilmem kaçıncı bomba yağar
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta