Bir sabah uyandığımda rüyamdan
ansızım gözlerimi açtığımda korkumdan
sessizce kalkdığımda yatağımdan
yöneldim bir kapıdan dışarı, bitmeyen bir yolda yürüdüm yürüdüm.
içimi derin derin çekip, vurdum kendimi yollara
bakındım durdum ayrılırken yürekdeki dertlerden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta