Yaşam, acı ile can sıkıntısı arasında salınır. Acı, istemenin engellendiği yerde doğar; can sıkıntısı ise istemenin geçici olarak sustuğu anlarda. Bu iki uç arasında insan, kendisini “anlam” ürettiğine ikna ederek ayakta kalır. Oysa anlam, dünyanın özünde değil; insanın katlanma ihtiyacında kök salar.
Filozof
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta