Hayat diyoruz ve yaşamaya devam ediyoruz..
Onca kırıklık,
Onca acı,
Onca Hüzne rağmen,
Yaralarımıza üfleye üfleye bir şey yok diyoruz etrafımıza.
Ve en çok kendimizi kandırıyoruz aslında.
Üflemeyi bırakıp konuşmaya başlasak,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta