Şekersiz bir kahvenin telvesi gibiydi seni sevmek
Fırtınalı bir denizde karayı aramak
Dikenli bir gülü elinde sıkıca tutmak
Ölüm döşeğinde yaşamak gibiydi seni sevmek
İşkence nedir ki sensizliğe kıyasla
Yaşattığın bu soğuk acıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta