Manasız bir boşluğun tam ortasında
Yürüyorum bütün yönlerin anlamını yitirdiği bu yerde
Tarifsiz bir acı hissi bünyemde, ruhumda
Gölgemde
Kalu beladan beri büyüyen acı boca edildi üstüme
Nefes alamıyorum acıdan
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta