koca bir şehir felç oldu kederinden
senin için senin yüzünden!
buz kesti insanlar, buz kesti zaman...
sen kırmızı ipek elbisenle geçerken
topuk seslerin ıssız koridorlardan taşardı
güzelliğin akıllara zarardı
gidişinde öyle...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta