Sırtımda ademle havadan kalma
Taşıması zor, ağır bir yük
Donup kalmışım tek ucu tutan
Eski bir asma köprü üstünde
Çıkışı yok, girişe sırtım dönük
Aklımda Nuh’tan kalma bir soru
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta