Acıyla her karşılaştığımızda
Bilemediğim bir nedenle
Birbirimizi mıknatıs gibi
Çeker çarpışırdık
Tepe taklak gelip
Bir de kapışırdık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaklaştığımızı hissettiğimiz an
Yolumuzu değiştiriyoruz
Bu sıralar acının yerini
Mutluluğa sevgiye bıraktık
Sevgi buseleriyle
Artık yolumuza son gaz devam ediyoruz
****************************
Mükemmel bir finalle noktalamışsınız şiiri Naşan Hanım.Tebrik ediyor,başarılarınızın devamını diliyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta