hicran hicran üstüne
yine hüzünlü gökyüzü
matem rengine bürünmüş gece, bitmek bilmiyor
vakit daralıyor beynimde
zorluyor çeperlerini yüreğimin
ve tarifi imkansız bir acı
sarsıyor en derinden bedenimi
avutmuyor hiç birşey içimdeki çocuğu
gözyaşları boğuyor beni içten içe
damarlarımda gezinen bir katran gibi
yakıyor büsbütün bedenimi..
köhne bir sevadının esiri olmuş ruhum
ne vuslat var ufukta ne de ayrılık
her nereye gitse sürükler peşinden beni de
bir karabasan misali çöktü geceme gündüzüme
ne insafı var ne de vicdanı..
Kayıt Tarihi : 20.12.2008 00:50:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Abdulsamet Gözübüyük](https://www.antoloji.com/i/siir/2008/12/20/aci-243.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!