Bir beyaz pencere
Arkasında atıyor yüreğin
Bomboş yollara dalıyor gözlerin.
Gözlerinde umutsuzluk
Yüreğinde kırgınlık var
Hayat sanki acıyla çevrelemiş yüreğini
Acıların külleriyle kapatmış üzerini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tşk ederım yakamoz cok nazıksınız:))
kutluyorum böyle güzel şiiri bir kozanlı yazabilir ancak sevgilerimle g.a.
Çok sevdim..Teşekkürler ..Her şiiriniz ayrı bir hoşlukta...Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta