Kimse bana acısın istemiyorum artık.
Kimse uzatmasın bana bir damla su.
Alıştım artık yanmaya,her gün kavrulmaya.
Çünkü,hayatım acı,yediğim acı,içtiğim acı.
Böyle derler o büyük dediğimiz insanlar.
Alışmalısın kendi yağında kavrulmaya.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




siiriniz etkileyici düsenin dostu olmaz Allah kimselere muhtac etmesin insan herseye alisiyor ama zamanla hersey unutuluyor yeterki ayakta durmasini bilmeli yüreginize saglik üzülüp yazmayin neseniz daim olsun dilerim
ACI, ancak bu kadar duygulu mahzun anlatılabilirdi sanıyorum. Allah size birdaha böyle şiirler yazacak büyüklükte acı göstermesin. yüreğinize sağlık
Sanıyorum insanın kendi ölümü acı olmasa gerek..Bir yakınının ölümü gerçekten çok acı...
Bu acı daha nasıl anlatılabilir.Kalemine yüreğine sağlık..Sealamlar saygılar......
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta