Zehir gibi bir sarhoşluk
Kolye gibi dolamışsın kollarını boynuna
Uzaktan seyrederken kaldırımsız
Arnavutköy’ü
İSli bir inat dolanıyor ayaklarıma
Ne çekip gidiyor
Ne de seni çağırıyor dudağımdaki ıslık
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirinizdeki kavramları tam oturtamadım. Cahilliğime sayın lütfen. Damağımda hoş bir tat bıraktı aslında.
İyi bir başlangıç.
Daha sonra gelecek mısralara...
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta