çakıl taşları saklıyorum ceplerimde,
kuşları ürkütmeyi öğrendiğimden beri.
ağaç dalları arasında
ağlayan anneden
utanıyor elmacık kemiklerim,
sapanımla vurduğum serçenin
önüme düşerken cesedi.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta