Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
selam mehmet abi abi acemiyi bukadar guzel anlatmışsn ellerini azına sağlık
dede seni unutmayacağız (zafer karalar) saygılarımla *-*özgür*-*
Şiir yazıyorum ama
Şair olamadım daha
Acıları yazmak mıdır sadece şiir
Bunu bile bilmiyorum baksana
Sairin gönlü hep yanar aci aci, ama baskalarinin sevinclerini, kederlerini de yazmali. Toplumsal sorunlara deginmeli(bence..).
Basarilar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta