Geçmişin Lanetinde,İstanbul'da Bir Gün Çekiyorum.
Safiyem Halay Çekiyor Eski Acem Halılarında,Sefaletini Bilmeden,
Ve Meyhaneci,Damgayı Vurmuş Bir Zeminin En Alt Katına,
Bağırıyor O Çirkin Gözlerine Yansıyan Sesiyle,
Haydi Be Safiyem Haydi,Son Bir Tango Daha Arjantinden.
Karanlıktaki Geleceğinin Umutlarında Gezinirdim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Meyhaneciyi bir hayatın yanlış yoluna girmiş 'safiye' uğruna' kefene dolamış şair.
Dünyada ne varsa insana dair,
bir mısranın çıkmaz dehlizinde.
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta