Acedia; melankoli elbisesini giymiş tüm kavramları içine alan ölümün kıyısında bir diri'ye... Bir yanı Oblomov, diğer yanı güneş suyu...
İçimizden biri Aşk
olana dek...
barut kokusu kadar kederli
gölgenden süzülen
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



