sarp ve tehlikelere gebe yollardan geçiyorum
omzumda,
yalnızlığın,çarasizliğin ve günahların ağır yükü var
sonra,
sonrasını bilen var mı acaba?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir omuzdur aradığın yükünü paylaştırmak için. Sevgiyle kal.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta