Gülümsemek için bir gece sabahlamasına aşina olmak vakti,
Ya da neticesi aşk olacak kadar masumiyet
Cebimde hayali bir hikâyenin yankıları
Ve ben aynı mahrumiyet bölgesinde,
Ölümün en siyah anında hala bekliyorum,
Güzel bir gülümsemeyi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta