CO: Bir gidiş daha kopuyor;
kopmak için kopmuyor, kopmak için gitmek için kopuyor …
E: Nerden anladın? Evet, öyle …
CO: Aksi olmuş olsaydı şu an gülümsüyor olmazdın …
E: Nasıl? kopan benim hayat eğrim olmamasına rağmen
neden güleyim ki zaten?
CO: Bu ise, kopmayanların psikopatlığını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta