Sen ki Celil,
Hegel’den bir kıvılcım, Marx’tan bir çelik aldın;
Ege’den süzülüp geldin,
adaleti bir hırka gibi sırtına taktın.
Whitman gibi “kendimi kutluyorum” dedin belki,
ama bildin:
adalet, halkın asıl ekmeğidir.
Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Devamını Oku
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta