AÇ ve MUHTAÇ
Kara’m gerçekleri, sen getir dile
Hem akıl, hem gönül; hem rûhumuz aç.
Her ne kadar tövbe, eylesek bile
“Bizim tövbemiz de, tövbeye muhtaç…” (*)
Tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi…!!!
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta