AÇ ve MUHTAÇ
Kara’m gerçekleri, sen getir dile
Hem akıl, hem gönül; hem rûhumuz aç.
Her ne kadar tövbe, eylesek bile
“Bizim tövbemiz de, tövbeye muhtaç…” (*)
Tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi…!!!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta