AÇ ve MUHTAÇ
Kara’m gerçekleri, sen getir dile
Hem akıl, hem gönül; hem rûhumuz aç.
Her ne kadar tövbe, eylesek bile
“Bizim tövbemiz de, tövbeye muhtaç…” (*)
Tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi…!!!
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta