AÇ ve MUHTAÇ
Kara’m gerçekleri, sen getir dile
Hem akıl, hem gönül; hem rûhumuz aç.
Her ne kadar tövbe, eylesek bile
“Bizim tövbemiz de, tövbeye muhtaç…” (*)
Tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi, tövbe yâ Rabbi…!!!
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta