Nefsimize yenilir iradesiz düşüncelerin zapt ettiği bedenler...
Açlık, ne bedenedir terbiye ne de işkence...
Aç kalmak anlamaktır; lokmanın geçmediği boğazların çaresizliğini... Düşünmektir nefsimizin bizden aldığı insanlığımızı;
düşünmektir nefislerini bile hissedemeyen yoksullukları...
Aç kalmak YARADANA faydasızdır.
Aç kalmak insanlığı anlamaktır.
Nefislerimize bakıp utanmaktır...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta