Nefsimize yenilir iradesiz düşüncelerin zapt ettiği bedenler...
Açlık, ne bedenedir terbiye ne de işkence...
Aç kalmak anlamaktır; lokmanın geçmediği boğazların çaresizliğini... Düşünmektir nefsimizin bizden aldığı insanlığımızı;
düşünmektir nefislerini bile hissedemeyen yoksullukları...
Aç kalmak YARADANA faydasızdır.
Aç kalmak insanlığı anlamaktır.
Nefislerimize bakıp utanmaktır...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta