Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşke kaderimizi belirleme şansımız olsaydı ve de yaşam insanlara adil/eşit davransaydı...
-ne yazık ki alın yazımızı getirip geliyoruz hiç bir şey bilmeden/değiştirmekse bunu denedim yooo imkansız.Kalemine bin sağlık sevgili üstadım.
hakikatten açmak lazım gözlerimizi bu devirde;ne güzelde kaleme getirmişiniz duygularınızı...yürekten kutluyorum sizi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta