Aç Gözlerini İstanbul

Rıhtımıysa ay ışığı yalnızların
Yıldızlarını savur gönüllere
Tek başına kalmamışsın
Bilemezsin
Sessiz bir kalabalığın
Çığlık çığlığa haykırışını
Sen hiç ağlamamışsın
Haykırmak varken sevda sözcüklerini
Dalgaların okşadığı kayalıklara
Ya da
Sevdayı fısıldayan her bir meltemde
Bahar yapraklarına
Susmamalısın.

Aç gözlerini İstanbul
Denizin kopkoyu bir mateme gebe
Bir cemre edasıyla süzülen
Ve her vapura gönül veren
Martıların da...
Eyüp’te kara bulanmış güvercinlerin
Kırgın gökyüzüne
Aç artık gözlerini İstanbul
Değsin bakışların yüreğime...