Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Aç gönül kapını
Ağlama bir tanem, güneş doğacak,
Kuruyan dudağın, nemlensin biraz...
Kadehim yaş doldu, taştı taşacak,
Bırak, sancılarım, demlensin biraz....
Şiir okudum
Şiir tadında
Türkü formatında daha ne olsun ellerinize sağlık
10+ANTLJ (Bütün şiirleriniz)
Fırsatım oldukça sayfanızı ziyarete gelirim
Nafi'yim seninle, bir olsun tenim,
Bazan efendinim, bazan kölenim,
Yüklenip yılları, bu gelen benim,
Aç gönül kapını, benlensin biraz...
HARİKAYDI TEBRİKLER
Aşkımı arzettim, duymazdan geldin,
Ok oldun bağrımı, deldikçe deldin,
Kışın kardelendin, baharda güldün,
Koklat çiçeğini, mimlensin biraz...
aşk için yazılan her şir insanı bir dünya içine alır. kutlarım şari yüreği.
sımsıcak bir aşk daveti ve ince kahırlar..latif duyguların zarif bir anlatımı..Kutluyorum Nafi bey.Şiirlerime yazdığınız yorumlar için açmıştım sayfanızı.Şiirlere takıldım.Çok güzeldi okuduklarım..Yüreğiniz dert görmesin..sevgiyle efendim..
Yürekteki sevgi bu kadar güzel olarak başka şekilde dile getirilemezdi sanırım kutluyorum tam puan.
Aşkımı arzettim, duymazdan geldin,
Ok oldun bağrımı, deldikçe deldin,
Kışın kardelendin, baharda güldün,
Koklat çiçeğini, mimlensin biraz...
çok usta bir kalemden dökülmüş inci güzeliğinde dizelere yansımış duygu dolu içten bir şiir okudum abimin yüreğine sağlık tam puanla saygılar
Dağ bayır demeden, aştım da geldim,
Sevginle dağlandım, piştim de geldim,
Aklımı sen aldın, şaştım da geldim,
Çiçeksiz bağlarım, güllensin biraz...
hocam tebrikler güzel bir şiir okudum yüregine kalemine saglık saygıalrımla yıldırım şimşek ****10
Dağ bayır demeden, aştım da geldim,
Sevginle dağlandım, piştim de geldim,
Aklımı sen aldın, şaştım da geldim,
Çiçeksiz bağlarım, güllensin biraz...
Nafi'yim seninle, bir olsun tenim,
Bazan efendinim, bazan kölenim,
Yüklenip yılları, bu gelen benim,
Aç gönül kapını, benlensin biraz...
Nafi Çelik
evet..
tebrikler ....
Her kıtası şiir.Her mısrası şiir olmuş üstadım bu eserinizin.
Sanki eski, belki de ilk aşkınızla buluşmuş , sensiz geçen sıkıntılarla dolu bir ömrün öyküsünü dinlemiş ve bütün bu sıkıntıları bu sefer de siz yüklenmişsiniz gibi bir duygu ile kaleme alınmış bir şiir okudum .Ama şiirin öyküsünü de burada bitirmeye pek niyetiniz yok galiba.Gönlü yirmilerinde bir delikanlının sevdiği için tedirgin oluşunu, onu mutlu bir gelecek vaat eden umutlarını hayallerini de katmışsınız şiirinize...
Öykü ne kadar gerçek bilmiyorum; ama şiir gerçek bir aşk şiiri olmuş kutlarım.
Tebrik ederim dostum, güzel bir şiir okudum.
Saygılarımla...
Nafi'yim seninle, bir olsun tenim,
Bazan efendinim, bazan kölenim,
Yüklenip yılları, bu gelen benim,
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 68 tane yorum bulunmakta