Bir sancı başladı karnımda;
Açlıktan..
Oturdum kaldırıma,
Düşercesine....
Bir bayan geçti yanından,
Kıvırarak..
Yan yan baktı yüzüme,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sonunda uyandım ki; rüyaymış demenizi çok isterdim ancak maalesef...
Kutlarım.
Harika bir şiir olmuş.Kalemine sağlık
gel de yaşa!
çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta