İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsan nasıl yemek yiyerek karnını doyuruyorsa şiirle de ruhunu doyurur. bu şiiri okudum, ruhumda bir tokluk hissi uyandı.Ama çok güçlü bir his değil. Sanki bir yerlerde hala açlık duyuyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta