Çocukluğum;
En azından bir parça dal böyle alçakça hizmete benim yüzümden ölmez, diyerek her seferinde son sefer diye ellerini,
Şer kadının kasık içinden kaçan uçkurun kıyası kesip koparsın diye gözlerini,
Dünyayı durduran kronometrenin düğmesi ne zaman bassa uğruna durdurulmalı diye yüreğini
Yumduğum çocukluğum
Ben bazen hep son anda anlıyorum seni
Göğsüme dayanmış basınç oluyor kurtulma çabam
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta