Süslü püslü saçma sapan bir yerde,
Mezarlığımda öylece, ya da yerin en dibinde,
Elveda derim sadece, ya da boşver,
Hiç kimsenin olmadığı boş ve loş bir yer.
Ne kadar delice ayrılığı düşünmek,
Hayallerimi öldürdüm, kurtuldum düşümden,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta