Huzur bulup amin diyeceğim bir mabet arıyorum
Her anış bir tesellinin daha bitişi
Örselenip avuçlarımda ölen narin bir çiçek gibisin
Bir sessizlik çadırı bu-oksijen çadırı benzeri
Sanki mevsim karakış her yer zemheri
Ellerin titriyor üşüyor musun korkuyor musun anlamıyorum
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Yerine ölünecek olanlar da var....
Doldurulamayacak kadar yerleri, değerli olanlar..
Ne yazık ki mümkün değil Nimet Hanım...
Kendinden başkasına ölemiyor insan...
Doğamadığı gibi..
Rahmet dilerim abinize..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta