ABİM...
Can özüm, annemin en güzel emaneti karındaşım.
Kömür gözlerine kurban olduğum.
Şimdi ben böyle dimdik durabiliyorsam.
Kimseye boyun eğmiyorsam bil ki hepsi senin sayende.
Sen benim arkamda duran dağ, sırtımı yasladığım koca çınarımsın.
Baba yarısı degil bir babadan fazlası oldun.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta