Üşüyorum...
Gidiyorum doğmayacak güneş
biliyorum terk ediliyorum bu kuytu cehennemi
Size kalsın
Sana kalsın
Ömür boyunca saklarsın göz yaşlarımı.
Fırtınalı bir gecede yüreğime daldın
Yastığa başımı koydum seni düşündüm gece boyu
Gözlerimde hayalin canlanıyor
Sen uzaklarda uyuyorsun kim bilir kaçıncı rüyalardasın
Yağmurlar yüzüme vurdu sen bilmiyordun
Yıldızlar dolu gökyüzüne bakarken
aklıma sen geldin
birden seni düşündüm
yokluğunu hisettim gönlümde
O an bir burukluk çöktü içime
Ben seni son baharda sevmiştim
yürüdüğümüz yollarda elele tutuşup
başımıza uçuşan sarı sarı yapraklar
üzerimize yağıyorlardı
Ne zaman beraber yürüseydik o yollarda
Yıllardır yüreğimi prangalara
ve demir kapıların arkasına hapsetmiştim
kilitleride yüreğimin derinliklerine atmıştım
kimse bulup açmasın diye
paslanmış kapıların kilitlerini
Benim tek servetim sendin
sensiz bir dünya düşünemezdim
dünyam senle doluydu
sende beni bırakıp gittin
Giderken arkana bakmadan uzaklaştın
Dudağın Kevser dir gözlerin nehir
gülen gözlerinle bana bak yeter
bakışın gönlüme süzülen nur
seven gözlerinle bana bak yeter
Sensizlik kalbimi darmadağın ediyor uzun zamandir.
Aklımı fikrimi uyuşturuyor özlemin
seni her gün her saat her dakika hatırlıyor olmamın
yüreğime verdiği tarifi imkansız bir sızı dir.
Elimi uzatsam yetişemem ellerine
binlerce kez dolaştığım
bu şehrin karanlık sokaklarında
Yine seni arıyorum
ıslak kaldırımlar bile
Tanıyor artık beni
Yine mi onu arıyorsun diye
Yarım kalmış bir düş gibi
Geçerken özentisiz yaşam
Dal dal sevgiler tükenirken
Bilinmedik enlemlerde
Ağlamaklı yaşantılar boyu tuzlu gözyaşlarımı
İçeceğim mezesiz gecelerce..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!