Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
1966 yılı,
Zemheri üç...
Doğmuşum..
Bir başına anadan..
Kardaş bacısız..
Baba ha var ha yok..
Baba var olmakla baba olmuyormuş
Sonra anlıyor insan..
Çocukluğumdan anımsadığım
Kendi oyuncağımızı kendimiz yapardık,
Babalar ya bilmezdi oyuncak almayı
Ya da alamazdı ellaham..
Ve yalın ayaktık çoğumuz..
Belki sadece bendim yalın ayak
77 yılı ilkokul biter
Ve şehre göç olunur..
4 sene çeşitli işlerde çıraklık..
Köye ırak..< ...
