Şu sırtlara baktıkça, ürperiyor tüylerim,
Bir hikmettir geçemem ayrılmıyor gözlerim.
Abidelerimiz ki, uzanırlar semaya,
İnsan baka kalıyor, onları anlamaya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kutluyorum usta kaleminizi Yüreğinize sağlık İlhamınız bol ömrünüz varolsun Saygılar '
hocam cook guzel olmus ya agzına yuregıne saglık
Tebrikler bir şiir ancak bu kadar olur.Bu abideleri birakanlara RAHMER. SSELAMLAR
N. MEMİŞ
Yüreğine, eline, diline, kalemine sağlık.
İşte SERBEST VEZİNLİ ŞİİRLER BÖYLE OLURSA OKUNURRRR.
Tebrikler, kardeş çok güzel bir serbest vezin şiiri okudum.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta