Üstadım Abdurrahim Karakoç
Kahramanmaraşt’a Elbistan yurdun
Hazinenden bir kapıda bana aç
Sen gönülden geçip kalbe taht kurdun
Bülbül oldun seherlerde seslendin
Güzel kelâmlarla manen beslendin
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




evet o yaşayan üstadların üstadı piridir bencede çok değerli kalemi ile genç şairlerimize ışık olmuş ilham olmuş benimde gıpta ile baktığım üstaddır.ona böyle manidar bir şiir hediye etmeniz çok hoş ve güzel bir isabet olmuş.değerli kaleminizin yaşadığınız sürece susmaması dileklerimle saygılarımı sunuyorum.
çok güzel bir anı ve ölümsüzleştirme başarılar...şiir dostu..tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta