Üstadım Abdurrahim Karakoç
Kahramanmaraşt’a Elbistan yurdun
Hazinenden bir kapıda bana aç
Sen gönülden geçip kalbe taht kurdun
Bülbül oldun seherlerde seslendin
Güzel kelâmlarla manen beslendin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




evet o yaşayan üstadların üstadı piridir bencede çok değerli kalemi ile genç şairlerimize ışık olmuş ilham olmuş benimde gıpta ile baktığım üstaddır.ona böyle manidar bir şiir hediye etmeniz çok hoş ve güzel bir isabet olmuş.değerli kaleminizin yaşadığınız sürece susmaması dileklerimle saygılarımı sunuyorum.
çok güzel bir anı ve ölümsüzleştirme başarılar...şiir dostu..tam puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta