Abdullah Yaşar Erdoğan Şiirleri - Şair A ...

Türk-İslam âlimleri serisi – 1

VEHB BİN MÜNEBBİH
D. (H.24) 645 – Ö. (H.124) 741

Tabiinden olup Yemen San’da doğmuştu,

Bir yolcu gördüm
Acele acele gidiyor.
Bir aşık gördüm,
Elinde çiçek bekliyor.
Bir garip gördüm,
Eli alnında düşünüyor.

Aslın toprak, neslin nutfe.
Gireceksin mutlaka kefene,
Aldanma dünya güzel diyene,
Uyan, uyan gaflet uykusundan.

Döneceksin er geç aslına,

Ne oldu sana ey Muhammed yolcusu?
Üzerimize gelmekte dünya çapulcusu,
Bu işin olmaz asla sağcısı, solcusu,
Ayağa kalk, kalk ey cennetlik Ümmet.

Afyon içirmişler sanki bedenine,

Sigara dumanı gibiyim,
Uçup göklere gidiyorum.
Şu yaşanmaz dünyada,
Hayallerle avunuyorum.

İzmarit gibi ayak altındayım,

Şerefli Davutlu adı, köyüm.
Hasretinle doludur özüm.
Başka güzellik görmez gözüm.
Sen, sen bir başkasın köyüm.

Nihayetinde sende olan elde de var,

Ters dönecek, iman tahtası,
Engelli gelir, gönül yaylası,
İnsan ayakta duracaksa,
Çok sağlam olmalı davası.

Hüzne kapılan kalp ziyandadır.

(Şehitlerim, Can Şehidlerim: 37)
(Yemâme’de şehid düştü)

Sâlim Mevlâ Ebû Huzeyfe (RA)

Ebû Huzeyfe’nin vefalı kölesidir,

(14. Büyük Peygamber)

Hz. ZÜ’L-KİFL (AS)

Büyük peygamberlerle anılmaktadır.
Hayırlı kimse olduğuna söz vardır.

GİDİYORUM ARTIK

Damardaki kan buz olur,
Geriye dönüş yok artık.
Ölünce seven çok olur,
Taşlar olur sana yastık.