Gülden bir perde gördüm, araladım.
Hiç durmadan içeri heyecanla daldım.
Bir çift ceylan göz, aşkla dolu,bakakaldım.
Adım attıkça sînemi deldi, yandım da yandım.
Nefesimdir, ateşi ile yakar, kül eder sandım.
Ve yine çöktü gece
Önümde bir bardak çay
Yarı açık bir pencere
Sînemde yuvalı bir ok bir de yay
Okunu kendine saplamış bence
Bugün gözlerinin denizinde değil
Değil gözlerine
Buz gibi beton üzerinde
Sıra sıra dağlar arasına yolcuyum.
Bu ilk uzun oturuş
Seni anlatmaya sözlerim kifayetsiz
Ama elbet dizelerim değil kafiyesiz
Ne kadar yazsam anlatamam şüphesiz
Bağrışırım kalemimle sessiz sessiz
O sözler ki anlatır en güzelini
Farklı hislerin aynası oldu gülüşün
Son sözlerin , soluk bakışın, düşüşün
İçini biliyorum, sen sonucu düşün
Delice gülümse çünkü yakındır dönüşün
Bende özledim duysun alem-i aşk yürekten
Dilinde zikir, ağzında duâ
Her kula nasip olmaz huşu içinde vedâ
İşte bitti dünyâda çektiğin ezâ
Rabbin cennetinde sonsuz bir sefâ
Bekliyor seni, Riyâzül cennenin yolları
Sen misin sebebi ?
Mevsim kış, şehir buz gibi.
Ama yüreğim deli ve yangın yeri
Baktığın her yerde olduğu gibi.
Sen misin sebebi?
Bahar mı geldi?
Kiminin baharı kiminin ayazı.
Çaresiz kaderine yazıldı bu yazı.
Artık soluğunun ne kışı kaldı ne yaz'ı.
Havalar mı soğudu?
Gözü açık uyuduk bunca zaman,
Sözü sırttan duyduk, sözde dosttan.
(Ey)Yüzü, gülden ayak altıma uzanan
Biz , yalnız bizden olmayana uyuruz inan.
Daim yanılır bizi yatar sanan
.................. ..................
.................. ..................
.................. ..................
.................. ..................
.................. ..................
.................. ..................
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!