Evvel ecel cihadda, zehirli okta geldi,
Ahir zamanda, virüs denen bir nokta geldi.
Tedbiri alır isen , takma kafa her derde,
Şükret, sabret, kaçılmaz ecel belli kaderde.
Hayat mücadeledir, azimle gayret gerek,
Abı hayat içsen de, ömür dediğin biter,
Sultan dahi olsa, bilmez vade nice tüter.
Gaflet uykusundan uyandıran, ıslık öter,
Cennette huzur için, imanla takva yeter.
Fakir gönlüm, şükür ile, aşk ile çalışsa,
Mevki, para, şöhretle kul şaşırtan, nefistir,
İradeyi yenen de, nefsin zevki enfestir.
Ünvan ve ziynet de, başından düşecek bir festir,
Hangi nefes son, bilmem, her nefes son nefestir.
Kimisi harcar ömrünü, fani bir post için,
Gençlik şiirleri, çiçek böcek sevgi saçar,
Her mısrada neşeler, her beytinde gül açar.
Kah bir güzel görünce, bacaklarım titrerdi,
Kah bir kaçamak bakış, bin vuslata değerdi.
Bir çift yeşil göz, çimler arası leylak verir,
Ehlibeyte muhabbettir gönlümüz içinde,
Bu sevgidir eser, her Müslümanın evinde.
Halifeler, Sevgili Resulün dostlarıdır,
Düşman saymaz kendine, fark sade postlarıdır.
Uyan, seni kandıran Yahudi çaşıtları,
Mühim olan son nefestir,
Uyan gaflet uykusundan.
Kıyamet, Sur'da bir sestir,
Ne desem boş gayri bundan.
Bilmek zordur şu nefsini,
Öğrenmedik İslamı, anlamadık imanı,
İlim, irfan kaynağı, gerçek insan yapanı.
Dünya için adet ettik, yalanı dolanı,
Mevki, kazanç için, harcadık vatanı.
Bu nesil için, şehit olup döktüler kanı,
Geç öğrendim, az yiyip, az uyumak gerekir,
Az konuşup, çok dinle, gereksiz söz dile kir.
Gayret, sabret, şükret, görmeye ilmi batını,
Yanmadan olmaz, erip görmek yüce katını.
Canım oğlum, bal oğlum, gurbette, baban gibi,
Özletirsin kendini, gelsen de yaban gibi.
İlim, irfan ararsın, yad ellere dalarsın,
Kim bilir ne azimle, ihtirasla yanarsın.
Cesaretle, gayretle, önderlikte baştasın,
Ne yar, ne yaran bize saygıyla eğilsin,
Biz kimin kıymetini bildik ki, bizi bilsin.
Nefsi dindirmek de amacım değil, ezilsin,
Cüzi iradem, dünyevi sevgileri silsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!