Özlem Hayran Olur
Yorgunum sevdandan yılmadan tut beni
Kalbimde durdukça beslerim seveni
Örtülen duygudan arzu haz emeni
Ararım virane yeşerten sineni
Özlem içimde
Özlem içimde bir nefes katık
Her alışımda seni haz tattık
Gönülden kalbe can su akıttık.
Bakışım seni arar hep artık.
ÖZLEMİN KÖZÜ
Özlemin közüyle fitili yakarım.
Kalbinin sesine kulağı dayarım
Ufuktan doğacak güneşi koyarım.
Seferi olarak sılama kayarım.
ÖZNUR
Özlenen sevilen sinemde saklı
Zayi olmasın aşk ezgimin hakkı
Nazenin yâdımda yaşarım farkı
Uğur çiçeğim gül nur sardı aklı
Ruhum özünde kal unutmam aslı
PARAMPARÇA
İnsan, toprak, emek paramparça
İstiklal, istikbal bulmaz kopça
Dostluk, güven, barış paramparça
Eller bağlı, dil dağlı mıdır yıllarca?
Okyanusun Çağrısı
Okyanus depreşiyordu özlemle.
Anadolu’ya, Kâbe’ye ulaşmak dileğiyle.
Kabardı, coştu, yürüdü gelgitleriyle.
Taştı, Cebelitarık’tan deniziyle.
ÖLDÜRME BENİ
Gözlerim sinene ışık salarken
El olup ellere salma sevgimi
Kollarım yolları seni sararken
Sineme almışken gitme severken
OLMUYOR
Olmuyor, hayat bulmuyor umudum.
İnsan, zaman, mekân yanlışmış sorgum
Gidiyorum, yanımda emeklerim, ufkum
Parçalanmış toprağım, yüreğim, gidiyorum…
PAY VE PAYLAŞIM
Sudan havadan pay ayırmalı sana
Her türlü rızıktan tatmalı insan ama
Okul, öğretim can bulmalı daima
Sevgiden yardan kısmet olmalı bana
ZEMZEMDEN DAMLALAR
Öz kardeşi vatan haini ilan etmekti huyu,
Coşturdu mehterle hadım dönmeler soyu,
Davulla yürüdü, Müslüman’a, Türk’e vurdu.
Vurdu ha vurdu yedi kıtayı yabancıya sundu.
Sonunda vatan, kanunu, adaleti elde buldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!