Yıl bindokuzyüz doksan yedi ve kainat durdu
İnsan olmayı kavga sanan bir ömür duruldu
Başladı herşey yeniden insan kendini okudu
Minnetarım sana sevgili Abdullah babam
Bana İkrayı öğrettin kendimi okumayı
Sev dedin bildim gerçek sevmeyi
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Gönül dostu; Gönlünüze sağlık. Kutlarım. Selamlar...
Bana İkrayı öğrettin kendimi okumayı
Sev dedin bildim gerçek sevmeyi
Riyasız olmalı insalık vede sevgi
Öğrettin bana Abdullah babam
EVET MISRALAR VE YÜREK HARİKA FAKAT BEN BAZEN BU HALİMDEN KURTULABİLMEYİ YA DA METANETLİ OLABİLMEYİ İNSANLARDAN HİÇ BİRŞEY UMMADAN YIIKILMADAN SEVEBİLMEYİ İSTİYORUMBİLMEM HAK NASİP EDER Mİ SAYGILAR
S.A Bu şiirleri yazan Abimin biliyorum kiii Hepsini en içten duygularla yazıyor. Allah onun bu samimi duygularını daim eylesin
güzel bir şiir vefanın en güzel örneyi tebrikler saygılarımla
sen sen olmazsan sana yardım ulaşmaz..ve gelen yardımın farkına varmazsın. bilmelısın ki kendimiz olmazsak yaşam anlamsızlasır..tebrıkler.özlemlerini ileriye bakarak gider.
Allah hepimize öle bir üstad yol gösterici nasib eder inşallah
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta