Bu köy ne güzel bir köy
Bakmaya doyulmuyor
İçimde bir sevda seli
Sevmeye doyulmuyor.
İçerimde bir sel olup akıyor
Sormayın halimi ben bir hasta küheylan
Bir olup sağlığımdan ettiler beni
Usanmazmısın deyip kırdılar kalemim
Yazdığım üç satırdan ettiler beni
Kırdılar bacağım lal ettiler dilim
Ağaçlar eğilmiş kıyama durur
Dereler çağlıyor senin aşkına
Melekler önünde divana durur
Kuşlar zikre durur senin aşkına
Hergün beş vakitte methin ederler
Yolda giderken bir güzeli gördüm
Dedim ahu musun o dedi yok yok
Kirpiğin karasın bakıp da durdum
Dedim ki ok mudur o dedi yok yok.
Dedim gözlerin ne dedi ki ela
Bir gün baktım ki ölmüşüm
Güneş doğmadı bir daha
Ay öksüz kaldı, yıldızlar sustu.
Silindi aynadaki aksim.
Kimse duyamaz oldu sesimi
Zaten hiç duymamışlardı.
Ben çok mutlu biriyim.
Ne dert var ne keder
Ne hüzün var ne elem
Yaprak dökmez ağacım
Hayallerim kırılmaz hiç
Acılarla hiç işim olmaz
Bir ata binmiş gidiyor zaman
Su gibi gelip geçiyor sanki
Bugünü yaşamadan geliyor yarın
Dün yokmuş gibi sanki
Hayaller kurarım bazen kendimce
Nice hayalim nice umudum
Gerçek olacaktı sen gelseydin
Önümüzde onca seneler
Yaşanacaktı sen gelseydin
Çiçek açacak bahar gelecekti
Yitirdim bir ela gözlü ceylanı
Dağlara taşlara yerin sorarım
Ararım nice söyleni söyleni
Yolda gördüğüme yerin sorarım
Rüzgara sordum haberim yok dedi
Uyansam bir sabah kuşlar ötüyor
Güneş yeni yeni hayat buluyor
Horozlar ise çoktan susmuş
Rüzgar efkarla şarkı söylüyor.
Güneş karşı dağları aşmaya çabalarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!